Een avond vol licht en warmte

Langzaam wordt het donkerder op natuurbegraafplaats Prattenburg. Nabestaanden die in 2025 een dierbare bij ons hebben begraven, kwamen samen voor onze allereerste herdenkavond. Een bijzondere avond om stil te staan bij hun overleden dierbare, de naam te noemen en samen terug te denken aan wie zo wordt gemist.

Bij aankomst is er koffie, thee en iets lekkers. Er is tijd om elkaar te ontmoeten en even bij te praten. De meegebrachte bloemen krijgen een mooie plek in een groot wilgentenen hart. Eén voor één worden ze door de nabestaanden liefdevol in het hart verweven. Iedere bloem is anders, maar samen vormen ze een kleurrijk geheel, vol liefde en betekenis.

De nabestaanden lopen eerst naar de laatste rustplaats van hun overleden dierbare. Om stil te staan, gedachten op te halen en dichtbij degene die zo wordt gemist.
Wanneer iedereen daarna een plek heeft gevonden onder de speciaal voor deze avond neergezette overkapping, staat het bloemenhart centraal. Een welkom, een liefdevol gedicht: ‘Nooit voorbij’. Woorden over gemis, over alles wat iemand achterlaat en over de liefde die blijft.

‘Ik neem je mee, altijd en overal
In mijn hart blijft je naam geschreven
Daar blijf jij bij me en ik zal
Je blijven noemen, heel mijn leven.’

Daarna worden de namen van de overleden dierbaren één voor één genoemd. Soms klinkt daarbij een liefdevolle wens. Bij iedere naam steekt een nabestaande zelf een lichtje aan. Langzaam komen er steeds meer lichtjes bij en wordt de tafel gevuld met kleine vlammetjes. Ieder lichtje voor iemand die wordt gemist.

Harpiste Lies Joosten van Arpalisa begeleidt de avond met haar warme en troostrijke spel. De zachte klanken van de harp klinken over het gebied. De muziek, de lichtjes, het bloemenhart en de zingende vogels om ons heen komen samen in een bijzonder moment.

Het is een avond waarop het gemis voelbaar is, maar ook de liefde. De naam die wordt uitgesproken. Het lichtje dat door een nabestaande wordt aangestoken. Een bloem die met zorg in het hart wordt verweven. Kleine gebaren die samen veel betekenen.

We kijken met ons team terug op een warme en waardevolle avond op Prattenburg. Een avond waarin ruimte was voor verdriet, liefde en het samen stilstaan bij degenen die ons dierbaar zijn. Mede dankzij de vrijwilligers die met hun inzet en aandacht hebben bijgedragen aan deze bijzondere avond.

En misschien zijn het juist de laatste woorden van het gedicht die het meest blijven hangen:

‘Zo goed en kwaad als dat soms gaat
Verweef ik de rouw in mij
Voor mij is er een ding dat staat
Jij gaat nooit voorbij.’